SCEGS-methode

Het SCEGS-model is een interprofessioneel model dat de mogelijkheid biedt om zicht te krijgen op het welbevinden van je cliënt in verschillende dimensies.

Psychosociaal interview op basis van SCEGS:

Somatisch (=Biological): vraag naar/observeer: hoe de cliënt zich voelt, hoe de symptomen of niet-pluis-signalen (PAT/ABCDE-check) van de ziekte ervaren of beleefd worden. Van welk symptoom of signaal heeft de cliënt het meeste last? Bemerkt de zorgverlener stresssignalen bij de cliënt?
Cognitief (=Psychological): wat vertelt de cliënt over de situatie en wat verwacht hij?
Let hierbij vooral op de inhoud van wat er gezegd wordt, de zuiver verbale boodschap.
Het kan soms van belang zijn om de woorden van de cliënt letterlijk op te schrijven.
Emotioneel (=Psychological): vraag naar/observeer: welke emoties er optreden. Deze zijn ook op te maken uit non-verbaal gedrag, zoals de gezichtsuitdrukking en lichaamshouding. De cliënt kan bijvoorbeeld angstig, somber, boos of verdrietig worden vanwege zijn symptomen, maar ook onverwacht lacherig of opgewekt. Streef ernaar ook aan te geven waaruit (mimiek, presentatie) je opmaakt wat de cliënt voelt.
Gedragsmatig (=Psychological): vraag naar/observeer: wat de cliënt doet of juist vermijdt met betrekking tot de klachten en de emoties (BAT). Natuurlijk kun je dit ook door observatie tijdens (zorg)activiteiten merken. Probeer dan alleen eigen waarnemingen van gedrag zo objectief mogelijk weer te geven.
Sociaal systeem (=Social): vraag naar/observeer: op welke manier de ziekte het sociale systeem (contact met zorgverleners, andere cliënten, familie, enz.) beïnvloedt en omgekeerd.

Het SCEGS-model richt zich op verschillende dimensies van welbevinden, waaronder somatisch, cognitief, emotioneel, gedragsmatig en sociaal systeem. Hierdoor worden verschillende aspecten van het leven van de cliënt (=Health/Illness) in essentie in kaart gebracht.

Het SCEGS-model biedt zorgverleners een gestructureerde aanpak om het welbevinden van een cliënt te begrijpen in verschillende dimensies, waaronder somatisch, cognitief, emotioneel, gedragsmatig en het sociale systeem. Dit is belangrijk omdat het zorgverleners in staat stelt om een holistisch beeld te krijgen van de cliënt en zijn situatie, wat essentieel is voor het leveren van gepersonaliseerde zorg die aansluit bij de behoeften van de cliënt.

Zorgverleners kunnen informatie verzamelen en observeren op verschillende manieren om de psychosociale aspecten van een cliënt te begrijpen volgens het SCEGS-model. Dit omvat het stellen van vragen over hoe de cliënt zich voelt en hoe symptomen worden ervaren, het observeren van non-verbaal gedrag zoals gezichtsuitdrukkingen en lichaamshouding, en het bevragen van het sociale systeem van de cliënt, zoals contacten met zorgverleners, familie en andere cliënten.

Het is belangrijk voor zorgverleners om aandacht te besteden aan zowel de verbale als non-verbale signalen van een cliënt tijdens een psychosociaal interview volgens het SCEGS-model omdat dit een meer volledig beeld kan geven van de emoties, gedragingen en sociale invloeden die van invloed zijn op de gezondheid en het welzijn van de cliënt. Door zowel verbale als non-verbale signalen te observeren, kunnen zorgverleners een beter begrip krijgen van de situatie van de cliënt en de zorg daarop afstemmen.

Verder leren?